Gecis evrelerimiz

2012-12-01 00:45:00

  Bir gün tanışacağız, arkadaşlığımızın arkadaşlık düzeyinde kalmayacağını bilerek arkadaş olacağız, sonra sevgili. Bir ay, altı ay, üç yıl. Sonra ben, bir akşam ya da sabah ya da gece yarısı, henüz sen beni terk etmemişsen tabii, herhangi bir neden belirtmeden çekip gideceğim. Çünkü veda konuşmalarını beceremem. Becerebilseydim altı sene önce evlenmiş olurdum. Nasıl ayrılacağımı tahayyül edemediğim için evlenemedim. Ama bu ayrı bir konu. (Ve sana –bir cümleye “ve” ile başlamanın ona ilahi bir ton kattığını Jonathan Safran Foer’den öğrenerek kullanmaya karar verdiğimi de belirtmek isterim– erkek dünyasının tam kalbinden bir tavsiye, bu tarz dostane veda konuşmalarını becerebilen adamlardan uzak dur lütfen. Onlar bir gece uyanıp seni kıtır kıtır kesebilecek kadar kendine güveni yerinde adamlardır. Onlar en düşmanca hislerini bile dostane biçimde ifade edebilen gerçek erkeklerdir, onlar ergen değildir. Ece Temelkuran ne güzel kadın.) Her neyse. Ve sen kendini bok gibi hissedeceksin. Haklı olarak. Ve üzüleceksin. Ve sen üzüldüğün için ben de üzüleceğim. Ama bunu çaktırmayacağım. Ve sen benim taş kalpli ve vicdansız biri olduğumu düşüneceksin. Götün önde gideni olduğumu düşüneceksin. Bu düşüncelerini bir terbiye süzgecinden geçirip smslere dökeceksin. Ve ben onları okurken şöyle düşüneceğim, “Sanırım ben bu dünyaya insanların kalbini kırmak için geldim.” Sonra bir gece saat ikide, alkollüyken telefon açıp bağıra çağıra dökeceksin içindeki bütün zehri. Ama benim kafam o an yazdığım şeyin zehriyle dolu olduğundan senin zehrinden etkilenmeyeceğim ve diyeceğim ki, “Yarın akşamüstü bir kahve içmeye ne de... Devamı

Sessiz..

2012-12-01 00:34:00

Gecenin karanlığında aniden parlayan bir hançer gibi inledi o sessiz çığlık doğduğum günde. Ben mi istemiştim doğmayı diye sormaktan vazgeçtim artık bu hayatımın en sessiz olduğu dönemde.Zaten hep sessiz sessiz seyrederim insanları.. Dokunmam hayatlara.. Dokunduğum hayatlar hep bin parça. Ve şimdi de sessiz bir gece eşlik etmekte tanık olduğum akreple yelkovanın aşkına. Gecenin içinde at koştururken özgürlüğümün ıslak sokaklarında ve aşka izimi kaybettirdiğimi düşünürken umutsuz bir umut kaplıyor içimi.Sessizliğe bile itiraf edemediğim bir aşk yaşıyorum sessizce. Ruhum ağlamaklı bir dönemeçte. Küflenmiş karanlık duvarla kaplı nefes aldığım dört duvar.. Hep yazasım geliyor bu gece.. Çok derin bir sessizlikteyim.. Sessizliğini sevmediğim bir sessiz adam şimdi sessizce sevdiğim.. Devamı